محمدعزیزی به مناسبت گرامی داشت روز خبرنگار و تاکید بر جایگاه ویژه اصحاب رسانه که همیشه تلاش گران بی ادعای که پشت صحنه های مختلف نقش افرینی می کنند و دیده نمی شوند؛ نوشت: رسیدگی به مشکلات این قشر و نادیدهگرفتن جایگاه واقعی آنان جای بسیار گلایه مندی دارد.چرا که هر سال مراسمهای روز خبرنگار صرفاً “تکرار مکررات” و “خالی نبودن عریضه” می باشد که به اهدای هدیه و صرف شام ختم میشود، در حالی که مشکلات عمیقتر پر رنگ تر از سال گذشته پابرجا هستند.
عزیزی در این یادداشت افزوده است:خبرنگاران پر تلاش و خدوم، که همیشه در تمام رویدادها و وقایع به ویژه در شرایط های سخت اقتصادی کنونی نقش محوری در اطلاع رسانی ایفا می کنند، انتظار توجه و رسیدگی جدی مسئولان به مشکلات این حوزه دارند. مشکلاتی که بارها در نشستهای متعدد عنوان شده اما در حد “یک شعار” باقی مانده و حوزه خطیر رسانه را تنها گذاشته است.
یکی از نکات مهمی که در این تحلیل به آن پرداخته شده، وضعیت رسانههای رسمی محلی است که “با هزینههای هنگفت رسانهداری از جیب شخصی برای ایفای مسئولیت اجتماعی خود تلاش میکنند، اما در مقابل، حمایتهای رسانهای به اشخاصی اختصاص مییابد که هیچ هویت خبرنگاری ندارند.
این یادداشت با اشاره به مشکلاتی از جمله بیمه خبرنگاری و هزینههای جاری رسانهداری که کمر فعالان این حوزه را خم کرده است، میافزاید: با وجود این همه مشکلات، (خبرنگاران) خم به ابرو نمیآورند و همیشه برای مردم و مطالبهگری در حوزه اجتماعی تلاش میکنند. تلاشی که هیچ منافع مالی جز پرداخت هزینههای هنگفت برای مسئول رسانه در پی ندارد.
در پایان این یادداشت از متولیان امر انتظار می رود که در کنار رسانهها و در راستای ارتقاء سطح کمی، کیفی و ایجاد تحول در حوزههای تخصصیسازی و محتوامحور بودن رسانه، گام بردارند. این تحول مستلزم تمرکز حمایتها از رسانههای واقعی می باشد تا جایگاه مهم و خطیر رسانهها دیده شده و انگیزهای برای پیشرفت و توسعه در این حوزه فراهم ش
فراتر از یک روز: واقعیتهای تلخ خبرنگاری
پیام بگذارید
پیام بگذارید
