یادداشت/حبیب حمزهء
حرفهایگری در حوزه رسانه، این امکان را برای مخاطبان جامعه هدف فراهم کرده تا با نگاهی تحلیلی و انتقادی، محتواهای تولیدی و رویدادهای دارای ارزش خبری را مورد ارزیابی قرار دهند. از این رو تهیه گزارش های میدانی بدون در نظر گرفتن تکنیک های خبرنویسی، تدوین خبری، شرایط منطقه، اقتضائات فرهنگی و سیاستهای رسانهای حاکم در داخل و سرزمین اصلی؛ افکار عمومی را از اصل موضوع دور کرده و زمینه ساز کاهش اهمیت واقعی یک اقدام استراتژیک شود.
در حوزه اطلاع رسانی و تولید محتواهای خبری؛ بازبینی و ارزیابی شیوه تولید و انتشار گزارشهای میدانی ضرورتی انکارناپذیر است؛ چرا که برخی از این گزارشها، ناخواسته میتوانند به ضدتبلیغ در عرصه اطلاعرسانی تبدیل شوند،بدون آنکه تولیدکنندگان از پیامدهای رسانهای آن آگاه باشند. همانطوری که امروزه شاهد تهیه گزارش های میدانی از موضوعاتی هستیم که بعد منطقه ای و بین المللی دارد ولی از بعد جزیره ای و سلیقه ای به آن پرداخته شده است.
نبود تخصصگرایی در حوزه خبرنگاری و همچنین عدم برخورد جدی با فعالیت خبرنگارنماها، موجب شده است برخی گزارشهای میدانی درباره اقدامات مهم و راهبردی در حوزه اقتصادی جزیره کیش که میتوانند زمینهساز رونق اقتصادی و توسعه گردشگری باشند. بدون پشتوانه اطلاعاتی، دانش تخصصی و تحلیل کارشناسی تهیه و منتشر شوند. در بسیاری از موارد، این گزارشها صرفا بر پایه برداشتهای سلیقهای افراد جامعه شکل میگیرند و در نتیجه، افکار عمومی را از اصل موضوع دور کرده و از اهمیت واقعی آن میکاهند.
به طوری که گام های برداشته شده برای تحقق یافتن یک افدام استراتژیک که در سایه برنامه ریزی های راهبردی و تلاش های بی وقفه شکل گرفته؛ با انتشار نظرات، پیشنهادات و انتقادات افراد فاقد تخصص به حاشیه کشیده می شود.
انتشار دیدگاهها و تحلیل های غیر کارشناسی از سوی افراد فاقد دانش تخصصی، به ویژه در حوزه مسائل اقتصادی و راهبردی، میتواند زمینه ساز شکل گیری حاشیهها و سوء برداشت های متعدد شود. از سوی دیگر، خبرنگاری که بدون هدفگذاری مشخص و شناخت ابعاد مختلف یک موضوع استراتژیک اقدام به تهیه گزارش میدانی میکند، نه تنها نمیتواند انتظارات رسانهای و اجتماعی را محقق سازد، بلکه در برخی موارد،به تضعیف اثرگذاری آن اقدام مهم نیز منجر میشود.
امروزه بخشی از محتواهای تولیدی برخی رسانه های رسمی و شبکه های اجتماعی، بدون توجه کافی به پیامدهای رسانهای، اجتماعی و حتی تبلیغاتی منتشر میشود. این محتواها عمدتا با رویکردی تک بعدی و فاقد تحلیل عمیق و صرفا با اولویت قرار گرفتن حق الزحمه تهیه شده و همین موضوع گاه زمینه ساز سوء برداشت یا ضدتبلیغ میشوند. تداوم چنین روندی، بیش از هر چیز، ناشی از ضعف نظارت بر فعالیت برخی افراد فاقد صلاحیت حرفهای در عرصه رسانه است؛ مسئلهای که روز به روز در حال گسترش است.
باید پذیرفت هنگامی که درباره یک اقدام مهم اقتصادی یا راهبردی، محتوای خبری یا مصاحبهای بدون در نظر گرفتن شرایط منطقه، اقتضائات فرهنگی و سیاستهای رسانهای حاکم بر منطقه منتشر میشود، طبیعی است که برداشت ها و تحلیل های متفاوت و حتی متناقضی شکل گیرد و دستاوردهای اقتصادی را کم اهمیت جلوه دهد؛ در حالی که ماهیت اصلی آن اقدام، حرکتی استراتژیک و توسعه محور برای منطقه به شمار میآید و به دلیل این که نگاه حرفه ای برای باز تولید و یا عدم برگزاری نشست تخصص محور و یا مصاحبه تحلیلی با حضور کارشناسان مربوطه، موضوع را کم رنگ تر کرده و به تدریج از اهمیت موضوع کاسته خواهد شد.
