اسلام یاور در یادداشتی نوشت: جزیره کیش، قطب گردشگری جنوب کشور، این روزها با رکودی کمسابقه دست و پنجه نرم میکند. خاموشی مطلق هتلها و خلوتی خیابانهایی که تا چندی پیش نبض پویای گردشگری کشور بودند، حالا به نمادی از وابستگی شدید اقتصاد این جزیره به حملونقل هوایی تبدیل شده است؛ وضعیتی که کارشناسان معتقدند نبودِ «طرح جایگزین» آن را به بحرانی عمیقتر تبدیل کرده است.
تصاویر این روزهای کیش، روایتی متفاوت از همیشه دارد. هتلهایی که تا سه ماه گذشته میزبان خیل عظیمی از گردشگران از اقصی نقاط کشور بودند و شبانهروز شاهد جنبوجوش پرسنل و تردد وسایل حملونقل عمومی بودند، اکنون درسکوتی سنگین فرو رفتهاند. این رکود، تنها محدود به هتلها نیست؛ بلکه کل چرخه اقتصادی جزیره از مراکز تفریحی و پذیرایی گرفته تا بازارهای تجاری که در گروی نشست و برخاست پروازها است، تحت تاثیر قرار گرفته است.
نکته قابل تامل در این میان، عدم وجود «نسخه جایگزین» برای شرایط اضطراری می باشد. منطقه آزاد کیش که همواره در کانون توجه رسانهها بوده، اکنون به سوژه روایتهای تلخی از کاهش مسافر تبدیل شده است. این در حالی است که حتی در شرایط عادی نیز، هرگاه به هر دلیلی آمار پروازها کاهش مییافت، نبودِ استراتژیهای بلندمدت و جایگزین، چرخه گردشگری جزیره را دچار اختلال میکرد.
بسیاری از ناظران و فعالان این حوزه معتقدند که چشمدوختنِ صرف به حملونقل هوایی، پاشنه آشیل گردشگری کیش است. در همین راستا، پیشنهاد میشود «نوسازی و تقویت ناوگان حملونقل دریایی» به عنوان یک اقدام استراتژیک در دستور کار قرار گیرد.
حملونقل دریایی نه تنها میتواند در شرایط خاص منطقهای و محدودیتهای پروازی، به عنوان یک راهکار جایگزین و پایدار برای حفظ جریان سفر به جزیره عمل کند، بلکه با برنامهریزی بلندمدت، قادر است تابآوری صنعت گردشگری کیش را در برابر نوسانات افزایش داده و دسترسی عموم مردم جامعه را به این قطب گردشگری تضمین نماید.
