یادداشت/مهدی بهداروند دهکردی:
چند روزی است که در جزیره مرجانی کیش، گرمای طاقتفرسای تابستان با مهمانی ناخوانده به نام «خاموشی» گره خورده است. قطعیهای یک تا دو ساعته که این روزها در محلههای مختلف جزیره جریان دارد، اگرچه از نگاه فنی و زیرساختی شاید امری گریزناپذیر به نظر برسند، اما وجود یک خلأ بزرگ، این پدیده را به بحرانی روزمره و فرساینده برای ساکنان تبدیل کرده است: نبود یک برنامه زمانبندی دقیق و ضعف در اطلاعرسانی پیش از قطعی برق چالش بحث برانگیز این روزهای کیش است.
پیش از هر چیز، باید کلاه خود را به نشانه احترام از سر برداریم و در برابر پرسنل پرتلاش و زحمتکش شرکت آب و برق کیش سر فرود آوریم. مردان و زنانی که در این گرمای نفسگیر و شرجیِ استخوانسوز، در اوج آفتاب سوزان مشغول تعمیر خطوط، اصلاح شبکه و ترمیم کابلها هستند تا چراغ خانهای روشن بماند. تلاش شبانهروزی این عزیزان بر کسی پوشیده نیست و هدف این یادداشت، نه نقد از عملکرد عملیاتی و فنی این تلاشگران، بلکه طرح یک مطالبه به حق شهروندی جهت بهبود کیفیت خدماترسانی است.
واقعیت این است که قطعی برق برای به روزرسانی، تعمیرات دورهای یا حتی مدیریت اضطراری بار، بخشی از فرآیند نگهداری هر شبکه توزیع است و هیچ کیشوند منصفی از این بابت گلهای ندارد. اما آنچه طی روزهای گذشته به یک دغدغه و گلایه جدی تبدیل شده، «بیخبری محض» است. وقتی برق بدون هیچ اخطار قبلی قطع میشود، معادلات زندگی روزمره در یک جزیره آن هم با گرمای طاقت فرسا بهکلی به هم میریزد.
نکته حیاتی که شاید برای مدیران غیربومی یا آنانی که از دور نظارهگر احوال جزیره هستند چندان ملموس نباشد، ولی در این میان موضوع مهم؛ پیوستگی شدید شریانهای حیاتی در کیش است: در جزیره، با قطع برق، آب نیز قطع میشود. پمپهای آب مجتمعهای مسکونی از کار میافتند و جریان آب در لولهها متوقف میشود. حال تصور کنید در ظهر یک روز تعطیل تابستانی، ناگهان هم برق و هم آب قطع شود. در چنین شرایطی، تنها چند دقیقه کافی است تا سرمای مطبوع کولرها جای خود را به گرمای کلافهکننده و خفهکننده فضاهای بسته بدهد.
در این میان، سالمندان، بیماران خاص که به دستگاههای پزشکی وابستهاند و نوزادانی که طاقت گرما را ندارند، بیشترین آسیب را متحمل میشوند. بیمار بدحالی که در بستر افتاده، کودکی که از شدت گرما بیتابی میکند، یا مادری که در تاریکی و بیآبی نمیداند چگونه نیازهای اولیه فرزندش را تامین کند؛ اینها تصاویری واقعی و دردناک است که در لحظات خاموشی ناگهانی در برخی از خانههای کیش و در محدوده مناطق اعمال قطع موقت برقنم رقم میخورد.
راهکار این معضل پیچیده نیست؛ انتشار یک جدول زمانبندی ساده، حتی چند ساعت پیش از اعمال قطعی از طریق پیامک، شبکههای اجتماعی رسمی شرکت آب و برق، یا اپلیکیشنهای خدماتی کیش، میتواند آرامش را به خانوادهها بازگرداند. با این پیشآگاهی، کیشوندان میتوانند برای ساعات خاموشی برنامهریزی کنند؛ بیمار خود را به فضایی مجهز به برق اضطراری ببرند، خریدهای خود را انجام دهند یا حداقل از نظر روانی خود را برای مواجهه با این چالش آماده کنند. همین آمادگی ذهنی، تا حد زیادی از استرس و التهاب جامعه میکاهد.
قطع برق به دلایل فنی قابل درک است، اما «بیخبری کیشوندان» یک ضعف رسانهای و مدیریتی است که به راحتی قابلیت اصلاح دارد. این بیخبری در روزهای تعطیل که دسترسی به مدیران و کانالهای پاسخگویی سختتر است، نمود بیشتری پیدا میکند و بر نارضایتیها میافزاید.
سخن پایانی با مدیران تصمیمگیر در شرکت آب و برق کیش است؛ همسایگان همیشگی ما که خوب میدانند کیش تنها یک مقصد گردشگری با هتلهای لوکس نیست، بلکه خانه و محل زندگی هزاران خانواده است که نبض زندگیشان با تصمیمات این شرکت می تپد.
همچنین در مواردی که خاموشیها برنامهریزیشده و قابل پیشبینی است، پیش از آنکه کلید قطع برق را فشار دهید، دلهای کیشوندان را با یک اطلاعرسانی ساده و به موقع آرام کنید. مطمئن باشید کیشوندان با آگاهی از زمان قطعی، صبورتر، همدلتر و قدردانتر از همیشه در کنار شما خواهند بود.
